از منظر مدیریت بازیافت، لوازم داغی صرفاً یک کالای قابل فروش نیست، بلکه بخشی از زنجیره مدیریت سرمایه شرکت بیمه محسوب میشود. بنابراین ارزیابی عملکرد این حوزه نباید تنها بر مبنای درآمد حاصل از فروش داغی انجام گیرد، بلکه باید مجموعهای از شاخصها نظیر هزینههای اجرایی، سرعت رسیدگی به پروندهها، بهرهوری منابع، کیفیت خدمات و بازده اقتصادی کل فرآیند بهصورت همزمان نیز مورد بررسی قرار گیرد.
به نظر میرسد آینده مدیریت داغی در صنعت بیمه، در گذار از مدلهای سنتی و یکسان به سمت تصمیمگیریهای هوشمند، داده محور و مبتنی بر تحلیل هزینه منفعت است. انتخاب مناسب ترین رویکردهای ناظر بر مدیریت داغی با هدف حداکثرسازی کارایی عملیاتی و اقتصادی میتواند گامی مؤثر در ارتقای نظام مدیریت خسارت، بازیافت و افزایش بهرهوری سرمایه در صنعت بیمه باشد.






































